ÜRÜNLER 
Diyabetik Nöropatide Tedavi Yaklaşımları
Diyabetik nöropatinin farmakolojik tedavisinde kullanılan güncel ilaçları üç ana başlık altında toplayabiliriz:
1. Etiyolojiye Yönelik Tedavi,
2. Patojenetik Tedavi,
3. Semptomatik,
1. Etiyolojiye Yönelik Tedavi:
Normogliseminin sağlanmasına yönelik tedavilerdir. Oral antidiyabetik ilaçlar ve insülin bu amaçla kullanılan ilaçlardır. Bu grup ilaçlar ile kan glukoz ve ve HgA1c düzeyleri istenil seviyelere getirildiği sürece diyabete bağlı makro ve mikrovasküler komplikasyonların gelişiminin önlenebildiğini destekleyen klinik çalışmalar bulunmaktadır. Bu çalışmalarda diyabetik polinöropati gelişiminin %50-60 düzeylerde önlenebildiği belirtilmiştir.
2. Patogenetik Tedavi:
Diyabetik polinöropatin etyopatogenezi multifaktoriyel bir özellik taşımaktadır. Metabolik ve vasküler bir takım bozuklukların gelişiminde önemli patolojik süreçler aydınlatılmıştır. Metabolik bozuklukların gelişiminde en önemli süreç, poliyol metabolik yolunda bir artışın olmasıdır. Bu metabolik yolda artışa bağlı olarak nöronal miyoinositol düzeylerinde azalma, artmış sorbitol ve fruktoz düzeyleri, azalmış redukte glutatyon ve nitrik oksit düzeyleri patogenetik sürece katkı sağlamaktadır. Diğer taraftan vasküler bozuklukların gelişiminden sorumlu süreçler ise, proteinlerin glukoz ile kontrolsüz ve artmış bir şekilde glikasyon reaksiyonlarına girmesi ile ilerlemektedir. Bu kontrolsüz glikasyon reaksiyonlarına bağlı olarak nukleer faktor kapa B (NFkB) aktivitesi artmakta, protein kinaz C aktivitesi artmakta, reaktif oksijen türevlerinde ve serbest radikallerde artış olmakta ve oksidatif stres gelişimi hızlanmakta, endotel fonksiyonları bozulmakta, artan vazokonstriksiyon ve adezyon molekülleri ile endonöronal kan akımı bozulmaktadır. Günümüzde bu süreçlere etki edebilecek yeni molekül arayışları hızla devam etmektedir. Alfa-lipoik asit bunlardan bir tanesidir. Alfa-lipoik asit’in diyabetik polinöropati patogenezinde pek çok sürece etki ettiği preklinik çalışmalarla gösterilmiş ve bu etkileri klinik çalışmalarla desteklenmiştir.
2. Patogenetik Tedavi:
Diyabetik polinöropatin etyopatogenezi multifaktoriyel bir özellik taşımaktadır. Metabolik ve vasküler bir takım bozuklukların gelişiminde önemli patolojik süreçler aydınlatılmıştır. Metabolik bozuklukların gelişiminde en önemli süreç, poliyol metabolik yolunda bir artışın olmasıdır. Bu metabolik yolda artışa bağlı olarak nöronal miyoinositol düzeylerinde azalma, artmış sorbitol ve fruktoz düzeyleri, azalmış redukte glutatyon ve nitrik oksit düzeyleri patogenetik sürece katkı sağlamaktadır. Diğer taraftan vasküler bozuklukların gelişiminden sorumlu süreçler ise, proteinlerin glukoz ile kontrolsüz ve artmış bir şekilde glikasyon reaksiyonlarına girmesi ile ilerlemektedir. Bu kontrolsüz glikasyon reaksiyonlarına bağlı olarak nukleer faktor kapa B (NFkB) aktivitesi artmakta, protein kinaz C aktivitesi artmakta, reaktif oksijen türevlerinde ve serbest radikallerde artış olmakta ve oksidatif stres gelişimi hızlanmakta, endotel fonksiyonları bozulmakta, artan vazokonstriksiyon ve adezyon molekülleri ile endonöronal kan akımı bozulmaktadır. Günümüzde bu süreçlere etki edebilecek yeni molekül arayışları hızla devam etmektedir. Alfa-lipoik asit bunlardan bir tanesidir. Alfa-lipoik asit’in diyabetik polinöropati patogenezinde pek çok sürece etki ettiği preklinik çalışmalarla gösterilmiş ve bu etkileri klinik çalışmalarla desteklenmiştir.
3. Semptomatik Tedavi:
Bu tedavinin amacı hastanın bazı akut semptomlarını gidermektir. Bu amaçla antidepresan, kalsiyum kanal blokerler, sodyum kanal düzenleyicileri ve opioid ilaçlar tercih edilmekte ve hastalarda oldukça sık görülen ağrı semptomunun giderilmesi hedeflenmektedir.
Thioctacid® patogeneze müdahale ederek Diyabetik Nöropatinin yol açtığı vasküler ve metabolik anormal¬likleri düzeltmek suretiyle nörolojik defisitleri ve nö¬ropatik semptomları azaltır
Diyabetik Polinöropati tedavisinde patogenetik tedavi gerekli midir?
Diyabetin geç dönem komplikasyonlarının progresyonu üzerine çok yönlü tedavilerin etkileri Steno 2 çalışması ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın 7.8 yıllık ve 13.3 yıllık sonuçlarına göre; diyabet hastalarına uygulanan yoğun tedavilerin retinopati, nefropati ve otonom nöropati progresyonunu anlamlı olarak azalttığı ancak diyabetin en sık gözlenen ve tedavisi en sıkıntılı olan komplikasyonu olan, Diyabetik Polinöropati progresyonu istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azaltamadığı gösterilmiştir3,4. Çalışma sonuçları aşağıdaki tabloda bulunmaktadır.
THİOCTACİD® ETKİ MEKANİZMASI
Kapsamlı etki mekanizması ile Thioctacid® diyabette görülen hem vasküler hem metabolik bozukluklar üzerine etkilidi
Thioctacid®’in Etki Mekanizması
1-) Alfa-lipoik asit, pirüvat dehidrojenaz ve alfa-ketoglutarat dehidrojenaz gibi önemli aerobik glikoliz enzim komplekslerinin ko-enzimidir. Bu nedenle glikoz metabolizmasının regülasyonu için gereklidir.
2-) Alfa-lipoik asit, glutatyon gibi önemli antioksidanlar ile birlikte çalışan güçlü bir antioksidan moleküldür.
Thioctacid® ve HR (High Release) teknolojisinin önemi:
Alfa-lipoik asit’in emilimi kişiler arasında çok fazla farklılık gösterebilmektedir. Bu farklılık, emilen miktar ve maksimum kan konsantrasyon düzeylerine (Cmax) erişilen süre yönünden ortaya çıkmaktadır. Yukarıdaki grafik bunu açıklamaktadır. HR teknolojisi sayesinde Thioctacid, 30 dakika gibi kısa sürede Cmax değerlerine erişebilmek ve kişiler arasındaki farklılıklar anlamlı olarak azaltılmaktadır.
Thioctacid® Biyoyarlanımı:
Thioctacid® yemeklerle birlikte alınırsa etkin kan konsantrasyon düzeyleri azalmaktadır. Thioctacid® yemeklerden 30 dakika önce yeterli sıvı ile alınmalıdır.
